Özet


12. HANEDAN’IN (MÖ. 1991-1782) AŞAĞI NÜBYE’DE KURDUĞU KALE-ÜSLER YA DA “ESKİ MISIR YAYILMACILIĞI”NIN BAŞLANGICI
Çalışma, tarihteki kültürel temas (ticaret, öykünme, kolonileşme, fetih) örnekleri ile bunların toplumsal ve siyasal değişmeye katkısını inceleyen bir makaleler dizisinin parçasıdır. Metnin temel argümanı, “1. Ara Dönem” (MÖ. 2200-2050) gibi sarsıcı bir deneyimden çıkan Mısır uygarlığının, “sınır güvenliği, siyasal istikrar, uzun-mesafeli ticaret yollarının denetimi, anıtsal bina inşaatları ve bunların dekorasyonunda kullanılan doğal kaynaklara erişim kolaylığı ve daha fazla servet birikimi” için tarihinde ilk kez yayılmacı bir programa yaslandığı ve Orta Krallık devrinde (2050-1750) uygulanan bu programın “Yeni Krallık emperyalizmi”nin (1540-1070) hazırlığı olduğudur. Önceki dönemlerin aksine, “düzenli bir ordu”su bulunan ve güney sınırının ötesinde (Aşağı Nübye’de) 15 kadar kale inşa ederek buralara sürekli asker gönderen Orta Krallık, biriktirdiği serveti (uzun vadede Mısır evrenine eklemleyeceği) yabancı topraklar için harcamıştır. Mısır uygarlığının emperyal dış siyaset yolunda attığı bu ilk adım, “sonu ilhaka varan kolonileşme süreçleri”nin ilk örneklerinden olup deniz-aşırı modern koloni imparatorluklarının kuruluş serüveni ve onların koloniler üzerindeki tasarrufları ile büyük benzerlikler sergilemektedir.

Anahtar Kelimeler
Mısır Orta Krallığı, Eski Nübye, Kerma/Kush Krallığı, Wawat, Erken İmparatorluklar