Özet


ESKİ TÜRK DEVLETLERİNDE AİLE VE EVLAT EDİNME (TUTUNÇU OĞUL) MESELESİ
Aile, nesli ve dolayısıyla toplumu devam ettirme arzusunu içeren ana-babalık, sevgi ve şefkat duygularını barındıran duygusal bir temele dayanmaktadır. Eski Türklerde aile yapısı ilk olarak çekirdek aile şeklinde kendisini göstermektedir. Eski Türk toplumlarında çocuk sahibi olmak son derece önemli olup, bazı Türk kavimlerinde evliliğin ancak çocuğun doğumuyla tam olarak geçerli hale gelmiş sayılacağı kabul edilmiştir. Bu derece önem arz eden çocukların aile içerisindeki rolü de anne ve babanın rolü kadar önemlidir. Bunda, göçebe yaşam tarzı ve eski Türklerin hüküm sürdüğü bozkır coğrafyasının koşulları göz ardı edilemez. Zor yaşam koşulları çocukların bir an önce büyüyüp ailelerine yardımcı olmalarını gerektirmiştir. Bu yüzdendir ki Eski Türk devletlerinde birçok sebepten dolayıdır ki Evlat edinme kurumunun tarihin çok eski dönemlerinden itibaren eski Türk toplulukları arasında yer aldığı ve büyük bir ciddiyetle uygulandığı bilinmektedir. Çalışmamız da Eski Türklerde evlat edinme ‘tutunçu oğul’ meselesi etraflı bir biçimde ele alınırken diğer kültürlerdeki evlatlık müesseselerine değinilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler
Aile, Çocuk, Evlat Edinme, Gelenekler, Kültür