Özet


ALTERNATİFSİZİN ALTERNATİFİ: İRADE ETİĞİ, YARATMANIN KENDİ AMACI OLARAK İRADİ İNSAN
İnsanın etik bir varlık olarak ele alınmasında iki farklı yaklaşımın varlığı sözkonusudur. Adına tarih bilinci diyebileceğimiz birinci teklife göre etik insanın genel, yaygın kanaatle bilinçlenmesini, ondan ayrılan ve onunla birleşen taraflarını ortaya koyma eğilimindedir. Gerekçesini insanın tarihsel süreçte ahlaklı bir varlık olarak yaşamasından alan ve insanı tek alternatifli bir insiyatif konumunda tanımlayan etiğin tarihsel bilinçler olan mitolojik, skolastik, ideolojik ve bu bilinçlerin devamı ve alternatifi olma iddiasındaki postmodern öznenin bilinç durumları üzerine temellendiği görülmektedir. İrade etiği insanın varlık alanının tanımlanmasından başlayarak tek seçenek konumunda bulunan insan varlığını alternatif varoluşla mevcut tek seçenekli varoluş arasında üçüncü olma konumunda tanımlayan ve varlık gerekçesini “vahyin deneyimi”nde ve insanın varlık alanının yeniden tanımlanmasında bulan alternatifi ifade etmektedir. Postmodern durumda sanatsal yaratmanın kurgusal alanıyla karşılanan alternatif, mevcut varlığa seçenek olan durumunu kurgusallıkla ifade etmekteyken, insanı bir irade olarak tanımlayan alternatifsizin alternatifinde insan yaratma bilinci olarak tanımlanmakta ve yarattığı şey kendisini özvarlığıyla ortaya koyduğu yaşamı olmaktadır. Özünde bir yaratma olan sanatın alanıyla iki seçenekten üçüncüsünü ortaya koyan yaratma olarak tanımlanan varlık olarak insan irade etiği adını verebileceğimiz bir tutumda birleşmektedir. Bu, İnsanın varlık amacının iradi oluşunu kendi özvarlığını gerçekleştirme olarak tanımlayan ve alternatif bir varoluşu ifade eden, irade etiğidir.

Anahtar Kelimeler
irade etiği, tarih bilinci, yaratma etiği, alternatif, yeni insan