Author :
Abstract
İslam kültür ve medeniyetinin temel unsurlarından birisi olan tasavvufî düşünce ve onun kurumsal boyutunu temsil eden tarikatlar tarihi süreçte hep ilgi odağı olmuş, her kesim insan tarafından lehinde ve aleyhinde birçok fikirler ortaya konmuştur. İslam’ın yaşam boyutuyla birebir alakadar olan din görevlilerinin tasavvuf hakkındaki temayülleri gerek kendilerinin misyonu gerekse toplumuna sundukları yaşam tarzı açısından değer taşımaktadır. Günümüzde din görevlileri direkt veya dolaylı olarak tasavvuf ve tarikatlar hakkında fikir beyan etmek durumunda kalmaktadırlar. Bu bağlamda din görevlilerinin tasavvuf ve tarikatlar hakkındaki yaklaşımlarının ve bilgi seviyelerinin tespit edilmesi önem arz etmektedir. Söz konusu çalışmamız bu mülâhazaların bir neticesidir. Araştırma 59 din görevlisinin katılımıyla nitel araştırma yönteminin veri toplama tekniklerinden birisi olan ‘Yarı Yapılandırılmış Derinlemesine Mülakat’ ile gerçekleştirilmiştir. Örnekleme sorulan sorulara verilen cevaplar Weber’in anlayıcı/açıklayıcı yaklaşımıyla analiz edilerek tasavvuf kaynaklarındaki karşılığı ile de mukayese edilmiştir. Çalışma neticesinde din görevlilerinin tasavvufa olumlu ya da olumsuz yaklaşımları önemli olmaksızın tasavvufun dikkate değer bir toplumsal fenomen olduğu görüşünde birleştikleri kanısına varılmıştır.
Keywords
Abstract
Sufi thought, one of the fundamental elements of Islamic culture and civilization, and the orders that represent its institutional aspect, have always been the focus of attention throughout history, with many ideas being put forward for and against them by people from all walks of life. The tendencies of religious officials, who are directly involved with the practical aspects of Islam, towards Sufism are valuable both in terms of their mission and the lifestyle they offer to their society. Today, religious officials are often compelled to express their opinions about Sufism and the orders either directly or indirectly. In this context, it is important to determine the approaches and knowledge levels of religious officials regarding Sufism and the orders. Our study is a result of these considerations. The research was conducted with the participation of 59 religious officials using the 'Semi-Structured In-Depth Interview', one of the data collection techniques of qualitative research methods. The answers given to the questions posed to the sample were analyzed with Weber's understanding/explanatory approach and compared with their counterparts in Sufi sources. As a result of the study, it was concluded that regardless of whether religious officials have positive or negative attitudes towards Sufism, they agree that Sufism is a significant social phenomenon.
