Türkiye’de Düzey 2 Bölgelerin Göç Eğilimlerinin Analizi: Çok Kriterli Karar Verme Yöntemlerini Kullanan Bir Çalışma
Author :
Abstract
Bu çalışma, Türkiye'nin Düzey-2 bölgelerindeki göç eğilimlerini incelemek için Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) metodlarını kullanmaktadır. İç göç, Türkiye'nin bölgesel kalkınma eşitsizlikleri, istihdam fırsatları, gelir düzeyleri ve sosyal faktörler tarafından şekillendirilen önemli bir olgudur. Daha az gelişmiş bölgelerden sanayileşmiş ve ekonomik olarak daha cazip bölgelere doğru gerçekleşen göç hareketleri, uzun vadede bölgesel dengesizlikleri artırma potansiyeline sahiptir. Göç kararlarını etkileyen faktörler arasında işsizlik oranları, kişi başına düşen gelir, eğitim düzeyi, yaş bağımlılık oranı ve gelir dağılımı yer almaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'nin 26 Düzey-2 bölgesi, CRITIC, SAW, MOOSRA, COPRAS, ROV ve BORDA yöntemleri kullanılarak göç eğilimlerine göre sıralanmıştır. Özellikle kriter ağırlıklarını belirlemek için CRITIC yöntemi kullanılmış ve ardından diğer yöntemler kullanılarak bölgesel sıralamalar oluşturulmuştur. Sonuçlar, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin en fazla göç verme eğilimine sahip olduğunu, Marmara ve Ege bölgelerinin ise göç alan merkezler olarak öne çıktığını göstermektedir. Orta Anadolu ve Karadeniz bölgeleri de belirli ölçüde göç verme eğilimindedir. Çalışmanın bulguları bölgesel kalkınma politikalarının geliştirilmesi ve göç dinamiklerinin yönetilmesi için önemli bir çerçeve sunmaktadır. Bu bağlamda, ÇKKV yöntemlerinin kullanımı göç eğilimlerinin daha sistematik ve nesnel bir şekilde değerlendirilmesine olanak tanır. Sonuç olarak, çalışmada elde edilen bulgular, Türkiye'deki iç göç dinamiklerinin çok boyutlu bir yaklaşımla ele alınması gerektiğini vurgulayarak, politika yapıcılar için değerli veriler sunmaktadır.
Keywords
Abstract
This paper uses Multi-Criteria Decision-Making (MCDM) methods to examine migration trends in Level-2 regions of Türkiye. Internal migration is an important phenomenon shaped by Türkiye's regional development disparities, employment opportunities, income levels, and social factors. Factors affecting migration decisions include unemployment rates, per capita income, education level, age dependency ratio, and income distribution. In this study, 26 Level-2 regions of Türkiye are ranked according to their migration trends using CRITIC, SAW, MOOSRA, COPRAS, ROV, and BORDA methods. In particular, the CRITIC method was used to determine the criteria weights and then the regional rankings were created using the other methods. The results show that the Eastern and Southeastern Anatolia regions have the highest tendency to emigrate, while the Marmara and Aegean regions stand out as migration-receiving centers. Central Anatolia and the Black Sea regions also tend to emigrate somewhat. The findings of the study provide an important framework for developing regional development policies and managing migration dynamics. In this context, using of MCDM methods allows for a more systematic and objective assessment of migration trends. As a result, the findings obtained in the study emphasize that the internal migration dynamics in Türkiye should be addressed with a multidimensional approach, providing valuable data for policymakers.
