Author :
Abstract
Orhan Pamuk’un Benim Adım Kırmızı romanı, Türk resim sanatında batılılaşma sürecini tarihsel, kültürel ve estetik boyutlarıyla ele alır. 18. yüzyıldan itibaren Osmanlı toplumunun Batı ile artan etkileşimi, resim sanatında yeni teknikler ve perspektif anlayışlarının benimsenmesini beraberinde getirmiştir. Bu süreç, klasik Osmanlı minyatür sanatının iki boyutlu ve sembolik dünyasından, Batı’nın üç boyutlu, realist ve bireysel ifade odaklı resim anlayışına doğru köklü bir dönüşümü temsil eder. Roman, bu dönüşümün sadece teknik bir değişim olmadığını; medeniyetler arası farklılıklar, etik ve estetik çatışmalar ile insan algısındaki ve temsil anlayışındaki derin kırılmaları da içerdiğini gösterir. Klasik sanatın toplumsal bütünlüğü ve aşkınlığı vurgulayan yapısıyla, modern batılı sanatın bireysel özgürlük ve realizm anlayışı arasındaki gerilim, romandaki karakterlerin tartışmalarında metafizik ve toplumsal bir boyut kazanır. Böylece roman, Türk resim sanatında batılılaşmanın melezlik ve karşıtlıklar içinde şekillenen çok katmanlı dönüşümünü özgün bir biçimde sunar. Bu bağlamda Benim Adım Kırmızı, sanat tarihinin ötesinde kültürel kimlik ve medeniyetler arası etkileşim açısından da önemli bir kaynak olarak değerlendirilebilir.
Keywords
Abstract
Orhan Pamuk’s novel My Name Is Red explores the Westernization process in Turkish painting through historical, cultural, and aesthetic dimensions. Beginning in the 18th century, the increasing interaction between the Ottoman society and the West brought about the adoption of new techniques and perspectives in painting. This process represents a profound transformation from the two-dimensional and symbolic world of classical Ottoman miniature art to the three-dimensional, realistic, and individual expression-focused approach of Western painting. The novel demonstrates that this transformation was not merely a technical change but also encompassed deep ruptures in intercivilizational differences, ethical and aesthetic conflicts, human perception, and modes of representation. The tension between the classical art’s emphasis on social cohesion and transcendence and the modern Western art’s focus on individual freedom and realism gains metaphysical and social dimensions through the characters’ debates. Thus, the novel uniquely presents the multi-layered transformation of Westernization in Turkish painting shaped by hybridity and opposition. In this regard, My Name Is Red can be considered an important resource not only for art history but also for cultural identity and intercivilizational dialogue.
