Author :
Abstract
Çalışmanın amacı, Herhangi bir geliri olmayan, atık toplayarak yaşamını sürdüren ve beslenme gibi en temel ihtiyacını ücret ödemeden zorluklarla karşılayan ailelerin, özellikle de kadın ve çocukların içerisinde bulundukları durumu çeşitli yönleriyle ortaya koyabilmektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi, fenomenolojik desen ve amaçlı örneklem kullanılmıştır. Çalışma, Antalya il merkezinde ikamet eden, sokaklarda atık toplayan, 7 ailenin 14 üyesiyle yapılmıştır. Katılımcıların 5’i çocuk, 2’si yetişkin erkek ve 7’si de kadındır. Veriler, derinlemesine görüşme yapılarak toplanmıştır. Görüşmelerde çocuklar ve yetişkinler için farklı hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde altı aşamadan oluşan tematik analiz ve betimsel analiz tekniği birlikte kullanılmıştır. Araştırmada, aile üyelerinin eğitim düzeyinin düşük olduğu, mesleklerinin olmadığı, ailede bakıma ihtiyacı olan bireylerin bulunduğu, yiyeceklerinin tamamını ücret ödemeden çöp konteynırlarının içerisine veya yanına bırakılan yiyeceklerden; belediyelerin ekmek büfelerinin bulunduğu yere koyduğu bayat ekmek kutularından, askıda ekmek ve simit uygulamasından sağladıkları belirlenmiştir. Aynı zamanda ramazan ayında belediyelerin, komşularının ve atık topladıkları sırada kendilerini fark eden bazı ailelerin gıda yardımında bulundukları öğrenilmiştir Yoksulluklarının uzun zamandır devam ettiği, pandemi ve son zamanlarda yaşanan ekonomik krizlerin, içerisinde bulundukları durumlarını daha zorlaştırdığı anlaşılmıştır. Atık toplamaya bağlı fiziksel ve psikolojik sağlık sorunları yaşadıkları tespit edilmiştir.
Keywords
Abstract
This study aims to examine, from multiple perspectives, the circumstances of families — particularly women and children — who lack any formal income, sustain themselves through waste collection, and struggle to meet their most fundamental needs, such as adequate nutrition, without the financial means to purchase them.
A qualitative research methodology was employed, incorporating a phenomenological design and purposive sampling. The study was conducted with 14 members of seven families residing in the city centre of Antalya who engaged in street waste collection. Of the participants, five were children, two were adult males, and seven were women. Data were gathered through in-depth interviews conducted using semi-structured interview forms developed separately for children and adults. Data analysis was carried out through a combination of six-stage thematic analysis and descriptive analysis techniques.
The findings indicate that the participating family members had low educational attainment, lacked any professional occupation, and included individuals requiring care. All of their food was obtained free of charge from food items left in or beside rubbish containers, from stale bread boxes placed by municipalities at bread kiosks, and through the suspended bread and simit (a traditional Turkish circular bread) schemes. It was further established that during the month of Ramadan, municipalities, neighbours, and certain families who encountered the participants during waste collection provided food assistance. The study reveals that the poverty experienced by these families has persisted over an extended period, and that the COVID-19 pandemic along with recent economic crises have further compounded their hardship. Physical and psychological health problems associated with waste collection activity were also identified.
