Author :
Abstract
Bu çalışmanın amacı, Türk siyasal yaşamında elit kavramının üzerinde durularak, elit politikasının muhafazakâr partilerin tesiri açısından irdelenmesidir. Cumhuriyetin ilk yıllarından başlayarak tek partili yaşam boyunca, yeni kurulan devletin sekülerleşme ve batılılaşma yönünde gelişmesi adına bazı kesimler ayrıcalıklı bir konuma sahipti. Bu kesimler kurtuluş mücadelesi vermiş olan askeri sınıf, Osmanlı son dönemlerinde oluşmuş bürokrat kesimdi, doğal olarak demokratik adımların atılması adına bu kesimler politika üretici ve uygulayıcısı konumundaydı. Toplumun gerçekliği ile çok uyuşmayan bu sekülerleşme ve batılılaşma çabaları zaman içerisinde halka rağmen politik bir çabaya dönüşmüştür. Hem hızlı bir dönüşüm sağlama hem de toplumsal tepkileri sindirme adına halkın bir kesimi baskılanmıştır, bu durum demokratikleşme adına demokrasinin demir kanunu zırhına bürünme gereğini doğurmuş. 1946 sonrası çok partili yaşama geçişle birlikte, kuruluş döneminde dışlanan kesimlerin sesi olarak siyaset sahnesine çıkan muhafazakâr partiler, mevcut elitleri dönüştürme çabasına girmiştir. Demokrasinin demir zırhına bürünen kuruluş dönemi siyasal elitlerini dönüştürme çabası kolay olmamış, vesayetçi siyasetinde tesiri ile belli aşamalarda sil baştan bir mücadele dönemi gerekmiştir. Muhafazakâr partilerin elit dönüşümü adına giriştikleri çabalar, R. Michels’in ‘demokrasinin demir kanunu’ ilkesi de dikkate alınarak irdelenmiştir.
Keywords
Abstract
This study aimed to discuss the concept of the elite in Turkish political life and analyze elite politics in terms of the influence of conservative parties. From the early years of the Turkish Republic and throughout the one-party period, certain groups had a privileged position in the development of the newly established state in the direction of secularization and Westernization. These included the military class that had fought for liberation and the bureaucrats that had been formed in the late Ottoman period. Thus, they became the policymakers and implementers who would take steps toward democracy. These secularization and Westernization efforts, which did not conform with social reality, turned into a political effort that went against the will of the citizens. A sector of the public was suppressed in the name of both ensuring a rapid transformation and suppressing social reactions, which led to the need for democratization to take on the armor of the iron law of oligarchy. With the transition to multiparty life after 1946, conservative parties, emerging on the political scene as the voice of those who were excluded during the establishment of the republic, attempted to moderate the existing elites with the iron of oligarchy. This effort was full of challenges and was not easy to make, and with the impact of tutelary politics, a period of struggle was required at certain stages. The study examined the efforts of conservative parties in the name of elite circulation by considering Robert Michels’ principle of the iron law of oligarchy.
