Author :
Abstract
Aile insanların bireysel nitelikteki özelliklerini de şekillendiren en önemli olgulardan biridir. Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde aile uyumu ve empatinin sosyodemografik değişkenlere göre farklılıklarının incelenmesi ve bununla birlikte bu iki değişken arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Çalışma için nicel araştırma yapılmış olup anket yoluyla veri toplama işlemi gerçekleştirilmiştir. Çevrimiçi ortamda oluşturulmuş olan anket öğrencilere ulaştırılmış ve 561 kişinin verisi ile analiz gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın veri toplama aracında sosyodemografik soruların yanı sıra “Toronto Empati Ölçeği” ve “Aile Uyumu Ölçeği” yer almıştır. Anketlerin sonuçları istatistik programına aktarılarak betimleyici analizler, korelasyon analizleri, fark testleri (t-testi, ANOVA gibi) ve kümeleme analizi yapılmıştır. Çalışma sonucunda empati puanlarında kadınların skorları daha yüksek çıkmışken; aile uyumunda erkeklerin, yüksek gelir grubundaki kişilerin, hanesinde daha az birey bulunan öğrencilerin ve çekirdek aile tipindeki aileye sahip olan öğrencilerin puanları daha yüksek çıkmıştır. Öğrencilerin empati ve aile uyumu puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Son olarak öğrenciler aile uyumu ve empati puanları kullanılarak üç kümeye ayrılmıştır. Bu gruplar; (1) yüksek aile uyumu ve empatiye sahip olanlar, (2) yüksek aile uyumu düşük empatiye sahip olanlar, (3) düşük aile uyumu orta düzeyde empatiye sahip olanlar şeklinde gruplanmıştır. Sonuç olarak empati ve aile uyumunun etkileşimli bir yapı sergilediği ve bu iki olgunun bir arada değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Keywords
Abstract
The family is one of the most important social institutions that shapes individuals’ personal characteristics. The aim of this study is to examine the differences in family cohesion and empathy among university students based on sociodemographic variables and to investigate the relationship between these two variables. A quantitative research design was adopted, and data were collected through a questionnaire. The online questionnaire was distributed to students, and data from 561 participants were included in the analysis. The data collection instrument consisted of sociodemographic questions as well as the Toronto Empathy Questionnaire and the Family Cohesion Scale. The collected data were analyzed using statistical software through descriptive statistics, correlation analysis, difference tests (such as t-test and ANOVA), and cluster analysis. The results showed that female students scored higher in empathy, while male students, those with higher income, those living in households with fewer individuals, and those from nuclear families scored higher in family cohesion. A significant positive correlation was found between students’ empathy and family cohesion scores. Finally, based on their empathy and family cohesion scores, students were clustered into three groups: (1) those with high empathy and high family cohesion, (2) those with low empathy but high family cohesion, and (3) those with moderate empathy but low family cohesion. In conclusion, it was emphasized that empathy and family cohesion exhibit an interactive structure and should be considered together.
