İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ KAYNAKLI TOPRAK KAYBI VE DEVLET SÜREKLİLİĞİ: TUVALU VE KİRİBATİ’NİN ALTERNATİF STRATEJİLERİ
Author :
Abstract
Bu çalışma, iklim değişikliği nedeniyle deniz seviyesinin yükselmesinin ada devletleri üzerindeki etkilerini uluslararası hukuk bağlamında değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Tuvalu ve Kiribati örnekleri üzerinden, kara parçalarının tamamen yok olması halinde bir devletin egemenliği, uluslararası kişiliği, vatandaşlık yapısı ve deniz yetki alanlarının nasıl korunabileceği sorusu ele alınmaktadır. Çalışmada Montevideo Sözleşmesi, UNCLOS, ITLOS danışma görüşleri ve Pasifik Adaları Forumu bildirgeleri gibi normatif kaynaklar ışığında, devlet olmanın geleneksel unsurlarının iklim çağındaki geçerliliği sorgulanmıştır. Literatür taramasına dayanan bu analizde, toprak unsurunun kaybına rağmen dijital devlet, sabit kıyı çizgisi ve planlı göç gibi stratejilerle egemenliğin sürdürülebilirliğine ilişkin alternatif modeller incelenmiştir. Mevcut uluslararası düzenlemelerdeki boşluklara dikkat çekilerek, sabit kıyı çizgisi protokolü, dijital devletlerin tanınması ve iklim mültecilerine yönelik yeni bir sözleşme gibi reform önerileri sunulmuştur. Bu bağlamda, çalışmanın temel savı; fiziki toprak kaybı yaşayan devletlerin uluslararası hukuki varlığının sürdürülebilir olduğu ve bu sürecin hem hukuken mümkün hem de ahlaken gerekli olduğudur.
Keywords
Abstract
This study aims to evaluate the effects of sea level rise due to climate change on island states in the context of international law. The question of how a state's sovereignty, international personality, citizenship structure and maritime jurisdiction areas can be protected in the event of the complete disappearance of its land masses is addressed, particularly through the examples of Tuvalu and Kiribati. In light of normative sources such as the Montevideo Convention, UNCLOS, ITLOS advisory opinions and Pacific Islands Forum declarations, the validity of traditional elements of statehood in the climate era was questioned in the study. In this analysis based on literature review, alternative models for the sustainability of sovereignty were examined through strategies such as digital state, fixed coastline and planned migration despite the loss of the territorial element. Pointing out the gaps in existing international legal regulations, reform proposals such as the fixed border protocol, the recognition of digital states and a new agreement on climate refugees were presented. In this context, the main argument of the study is that the international legal existence of states that experience physical territorial loss is sustainable and that this process is both legally possible and morally necessary.