Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonları ile fiziksel aktiviteye katılımı engelleyen faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Ölçeği (FAKMÖ) ile Fiziksel Aktivite Engelleri Ölçeği (FAEÖ) kullanılmış; veriler bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, cinsiyet değişkenine göre FAKMÖ toplam puanı ve alt boyutlarında anlamlı bir farklılık olmadığını göstermiştir. Benzer şekilde, öğrencilerin öğrenim gördükleri bölümlere göre motivasyon düzeylerinde anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Zararlı madde kullanım durumuna göre motivasyonun “nedensizlik” alt boyutunda anlamlı farklılık bulunurken, motivasyon toplam puanında anlamlı bir fark belirlenmemiştir. FAEÖ açısından cinsiyet ve bölüm değişkenlerine göre kişisel, sosyal çevre, fiziksel çevre ve toplam engel puanlarında anlamlı farklılık görülmemiştir. Buna karşın zararlı madde kullanım durumuna göre kişisel engeller ve toplam engel puanlarında anlamlı farklılık saptanmış, fiziksel çevre engellerinde ise sınır düzeyde farklılaşma gözlenmiştir. Ayrıca FAEÖ toplam puanı ile FAKMÖ toplam puanı arasında anlamlı ve negatif yönlü orta düzey ilişki bulunmuştur (r=-0.382; p<0.01). Sonuçlar, fiziksel aktivite engelleri arttıkça katılım motivasyonunun azaldığını göstermektedir.
This study aimed to examine university students’ motivation to participate in physical activity and the barriers that hinder such participation. The Physical Activity Participation Motivation Scale (PAPMS) and the Physical Activity Barriers Scale (PABS) were employed, and the data were analyzed using independent samples t-test, one-way ANOVA, and Pearson correlation analysis. The findings indicated no significant differences in total motivation scores or subscale scores by gender. Similarly, no significant differences in motivation were observed across academic departments. With respect to substance use, a significant difference was found only in the “amotivation” subscale, whereas no significant difference emerged in the total motivation score. Regarding barriers to physical activity, no significant differences were detected in personal, social environment, physical environment, or total barrier scores by gender or department. However, significant differences were identified according to substance use in personal barriers and total barrier scores, while a borderline difference was observed in physical environment barriers. In addition, a statistically significant, moderate, and negative correlation was found between total barrier scores and total motivation scores (r = −0.382, p < 0.01), indicating that higher levels of perceived barriers were associated with lower motivation to participate in physical activity. Overall, the results suggest that increasing barriers to physical activity may reduce students’ participation motivation.