Psikanalitik Film Kuramı Bağlamında Klasik Kara Filmlerdeki Kadın İmgesi: Alfred Hitchcock’un Femme Fatalesi
Author :
Abstract
Klasik Hollywood sinemasının 1940’lar ile 1960’lar arasında öne çıkan alt türlerinden biri olan kara filmler, II. Dünya Savaşı’nın yarattığı yıkım, korku ve ölüm atmosferinden beslenmiş; erkek yönetmenlerin bakış açıları, erkek egemen izleyici kitlesi ve dönemin anlatı sansürleri doğrultusunda biçimlenmiştir. Bu filmler, özellikle kadın imgelerinin temsili ve seyirci üzerinde yaratılmak istenen etkileri bakımından psikanalitik film kuramına önemli bir araştırma alanı sunmaktadır. Bu bağlamda çalışma, kült yönetmen Alfred Hitchcock’un Rebecca (1940) ve Rear Window (1954) filmlerindeki femme fatale karakterlerini psikanalitik bir perspektiften ele almakta; çözümlemede Zizek’in “imgesel özdeşleşme” ve “simgesel özdeşleşme” kavramlarından yararlanarak göstergebilimsel bir inceleme gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın bulguları, söz konusu filmlerde femme fatale karakterlere dönemin tipik özelliklerinin yansıtıldığını, ancak Hitchcock’un bu stereotipi klasik kara film anlatısından belirli açılardan farklılaştırarak yeniden yorumladığını ortaya koymaktadır.
Keywords
Abstract
One of the leading subgenres of classic Hollywood cinema between the 1940s and 1960s, film noir draws on the atmosphere of destruction, fear, and death created by World War II; it was shaped by male directors' perspectives, a male-dominated audience, and the narrative censorship codes of the era. These films offer an important area of research for psychoanalytic film theory, in particular with regard to the representation of female images and the effects intended to be created on the audience. In this context, the study analyzes the femme fatale characters in auteur director Alfred Hitchcock's films Rebecca (1940) and Rear Window (1954) from a psychoanalytic perspective; it aims to conduct a semiotic analysis using Zizek's concepts of “imaginary identification” and “symbolic identification” in the semiotic analysis. The results of the research reveal that the femme fatale characters in these films are reflected with the typical characteristics of the era, but Hitchcock also reinterprets this stereotype by diverging from the classic film noir narrative in particular aspects.
