CUMHURİYETÇİLİĞİN İKİ YÜZÜ: NEO-ATİNA VE NEO-ROMA GELENEKLERİNDE SİYASAL KATILIM VE ÖZGÜRLÜK İLİŞKİSİ
Author :
Abstract
Bu çalışma, iki farklı cumhuriyetçilik akımının siyasal katılım ve özgürlük arasındaki ilişkiyi okuma biçimlerini, birincil ve ikincil kaynaklara dayalı nitel ve karşılaştırmalı analiz yöntemiyle incelemektedir. Bu akımlardan biri Pettit, Skinner ve Viroli’nin temsilciliğini yaptığı neo-Roma cumhuriyetçiliği; diğeri ise Arendt, Taylor, Sandel gibi isimlerin temsil ettiği neo-Atina cumhuriyetçiliğidir. Neo-Roma cumhuriyetçileri tahakkümsüzlük olarak özgürlük biçiminde tanımladıkları, negatif özgürlüğün bir alt türü olan bireysel özgürlüğe dayalı bir cumhuriyeti savunurlar. Bu geleneğe göre siyasal katılım, bireysel özgürlüğü korumaya olanak sağlayan bir araçtır. Buna karşın Arendt özelinde incelenen neo-Atina cumhuriyetçileri siyasal katılım, eylem ve özgürlük arasında içsel ve zorunlu bir ilişki olduğunu savunurlar. Onlara göre cumhuriyet, yurttaşların eşitleriyle birlikte ortak sorunlarını tartışmalarına ve kendilerini yönetecek yasalara karar vermelerine olanak sağlayacak bir özyönetim formudur. Bu bakımdan, insanın siyasal potansiyellerini açığa çıkarabileceği eylem araçlarının varlığından hareketle pozitif bir özgürlük anlayışı benimser. Çalışma, iki cumhuriyetçilik arasındaki en önemli farkın siyasal katılım ve özgürlük arasındaki ilişkiyi okuma biçimlerinde yattığını savunmaktadır.
Keywords
Abstract
This study examines how two different republican movements interpret the relationship between political participation and freedom, using a qualitative and comparative analysis method based on primary and secondary sources. One of these movements is neo-Roman republicanism, represented by Pettit, Skinner, and Viroli; the other is neo-Athenian republicanism, represented by figures such as Arendt, Taylor, and Sandel. Neo-Roman republicans advocate a republic based on individual freedom, which they define as freedom in the form of non-domination, a subtype of negative freedom. According to this tradition, political participation is a means of protecting individual freedom. In contrast, the neo-Athenian republicans examined in Arendt's work argue that there is an intrinsic and necessary relationship between political participation, action, and freedom. For them, the republic is a form of self-government that allows citizens to discuss their common problems with their equals and decide on the laws that will govern them. In this respect, it adopts a positive understanding of freedom based on the existence of instruments of action that can reveal the political potential of human beings. The study argues that the most important difference between the two republicanisms lies in their ways of reading the relationship between political participation and freedom.
