SİNEMADA ŞİDDET BAĞLAMINDA BERGEN FİLMİNİN GÖSTERGEBİLİMSEL ÇÖZÜMLEMESİ
Author :
Abstract
Bu çalışma, kadına yönelik şiddetin sinemadaki temsillerini incelemek amacıyla Mehmet Binay ve Caner Alper’in yönetmenliğini yaptığı 2022 yapımı Bergen filmini ele alarak hazırlanmıştır. Araştırmada, sanatçının gerçek yaşam öyküsü ile sinematografik yansımaları karşılaştırmalı bir perspektifle ele alınmış; şiddet olgusu Roland Barthes’ın göstergebilimsel çözümleme yaklaşımı temel alınarak incelenmiştir. Çalışmanın temel çıkış noktası, şiddetin yalnızca bireysel bir deneyim olmayıp, toplumsal, kültürel ve patriyarkal yapılar tarafından yeniden üretilen çok boyutlu ve yapısal bir sorun olduğu varsayımıdır. Bu doğrultuda filmde kullanılan renkler, kostümler, mekânlar, diyaloglar ve sahne atmosferleri vasıtasıyla şiddetin görünür ve örtük biçimleri deşifre edilmiştir. Araştırma sürecinde elde edilen nitel verilerin sistematik bir biçimde tasnif edilmesi ve yorumlanmasında betimsel analiz tekniğinden yardımcı bir unsur olarak faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda Bergen’in maruz kaldığı fiziksel, psikolojik, ekonomik ve cinsel şiddet türlerinin, patriyarkal toplum yapısı, cinsiyet eşitsizliği ve kadın bedeninin denetlenmesi süreçleriyle doğrudan ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Film, kadına yönelik şiddetin yalnızca bireysel bir trajedi olmadığını, yapısal bir sorun olarak sürdürüldüğünü vurgulamaktadır. Bu bağlamda araştırma hem göstergebilimsel film çözümlemeleri literatürüne hem de toplumsal cinsiyet çalışmaları alanına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Ayrıca çalışma, sinemasal metinlerdeki görsel ve işitsel göstergelerin düz anlam ve yan anlam katmanlarını deşifre ederek toplumsal cinsiyet rolleri ile ataerkil baskı mekanizmaları arasındaki ilişkiyi gözler önüne sermektedir.
Keywords
Abstract
This study investigates the cinematic representation of gender-based violence through an analysis of the film Bergen (2022) directed by Mehmet Binay and Caner Alper. By comparing the artist’s real-life experiences with their cinematic portrayal, the research applies Roland Barthes’s semiotic analysis approach to explore how violence is constructed, symbolized, and communicated on screen. The central argument of the study is that violence constitutes not merely an individual experience but a multidimensional phenomenon continuously reproduced by social and cultural structures. Through the examination of colors, costumes, dialogues and stage atmospheres, the study reveals both explicit and implicit representations of violence. Descriptive analysis was utilized as a supporting technique for the systematic classification and interpretation of qualitative data obtained during the research process. The findings underscore that gender-based violence should not be regarded solely as a personal tragedy but rather as a structural issue sustained by unequal power relations and patriarchal oppression. In this respect, the study contributes both to semiotic approaches in film studies and to scholarly debates in gender studies. Furthermore, the study sheds light on the relationship between gender roles and patriarchal mechanisms of oppression by deciphering the denotative and connotative layers of visual and auditory signs in cinematic texts.
Keywords
Communication Studies, Cinema, Semiotics, Bergen, Film Analysis, Violence.
