TOPRAK ANA ROMANINDA VAROLUŞSAL BAĞLANMA
The Existential Connection in The Soil Main Rom

Author : Kemal ŞAMLIOĞLU
Number of pages : 3383-3391

Abstract

İnsanın tabiatına bağlanışı bir anlamda kendi varlık koşuluna bağlanışı anlamına gelir. Çünkü tabiat, doğanın kurucu elementidir ve hayatın kozmos düzeyinde tanzimine işaret eder. Bireyin doğadan kopması; kendi tabiatından ve varoluş koşullarından kopması, doğallığını yitirmesi, yapaylaşması ve metalaşması demektir. Bireyin kendi öz varoluş koşulu olan tabiat ise yaşanmışlığı ve dolayısıyla tarihselliği yani hafızayı sembolize eder. Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana romanı, insanın tabiatına yönelmesini, orada kendini bulmasını ve toprakla birlikte sürekliliğini sağlamasını anlatan önemli bir romandır. Türk-İslâm geleneğinde de doğanın kurucu unsuru olan toprak, bazı geleneksel metinlerde anne imgelemiyle ifade edilir. Toprak, üzerinde yaşanılan kara parçası olması hasebiyle insanın koruyucu vasfı genel anlamda toplumun yuvasıdır. Bireyin annesiyle birlikte hüviyetini kazanması, toplumun toprağıyla kimliğini kazanması anlamına gelir. Topraksız toplum kimliğini kaybetmeye ve tarih sahnesinden silinmeye mahkûmdur. Toprak, insana hüviyetini veren bir kök vazifesi görür. Bu bağlamda Aytmatov bir milletin kökleriyle ayakta kalabileceğini bilen bir şahsiyettir. Dolayısıyla Aytmatov’un amacı, Türk insanını toprağına/tabiatına yönelterek kendini bulmasını ve hafızasını diri tutmasını sağlamak olur.

Keywords

Toprak Ana, Aytmatov, varoluş, hafıza, gelenek.

Read: 63

Download: 38